Zespół artystyczny
Milena Jóźwiak
Gram, śpiewam, tańczę!
W aktorstwie najważniejsze są dla mnie partnerstwo i pełna obecność w spotkaniu z drugim człowiekiem. Interesują mnie różnorodne formy teatru oraz role wymagające odwagi, uważności i gotowości do podejmowania nowych wyzwań.
W pracy scenicznej bardzo lubię wykorzystywać również śpiew.
Nie lubię szufladkowania — ani ludzi, ani sztuki. Fascynuje mnie różnorodność gatunków, estetyk i środków wyrazu. Podczas studiów bliski był mi teatr formy, dziś świadomie poszerzam swoje doświadczenia, szukając nowych przestrzeni do artystycznego rozwoju. Wierzę, że to właśnie rozwój jest kluczem do dobrego i żywego aktorstwa, dlatego nieustannie poszerzam swój warsztat, poszukując nowych narzędzi i inspiracji. Szczególnie bliska jest mi technika Nikolaja Demidova, która znacząco wpłynęła na moje myślenie o aktorstwie.
Najbardziej inspirujący spektakl: „1989" w reżyserii Katarzyny Szyngiery z Teatru Słowackiego w Krakowie.
Najbardziej lubię: dobrą muzykę, słoneczne Włochy i kefir z Krasnegostawu (nie tylko dlatego, że stamtąd pochodzę).
