XVI MFG Iwona księżniczka Burgunda - Teatr Chiten, Kioto, Japonia

Chiten (określenie oznaczające „locus” lub „punkt”) to zespół teatralny prowadzony przez reżysera Miurę Motoiego. Specjalizuje się on w spektaklach tworzonych z kolaży z wykorzystaniem fragmentów istniejących tekstów. Stosuje oryginalny styl językowy, celowo opóźniając kadencję i rytm języka, aby wyeksponować surowe brzmienie słów uwolnionych od ich znaczeń. Technika ta była wielokrotnie doceniana za swoje walory muzyczne. Zamiast utrzymywać jedną systematyczną metodologię Chiten eksperymentuje z różnymi podejściami do adaptowanych tekstów.

Do najważniejszych prac zespołu należy seria inscenizacji sztuk Czechowa, Fatzer Brechta oraz Kein Licht Jelinek. Pierwotnie mieszczący się w Tokio, Chiten przeniósł swoją siedzibę do Kioto w 2005 roku. W 2013 roku zespół odnowił opuszczony były lokal muzyczny, aby otworzyć atelier UNDER-THROW. Nazwa pochodzi od japońsko-angielskiego słowa dosłownie oznaczającego „under pitching”, zazwyczaj odnosi się ono do techniki rzutu w baseballu określanej jako „Submarine Pitch”. W tym lokalu Chiten wykonuje repertuar złożony z wcześniejszych produkcji oraz nowych utworów. W 2011 roku grupa wystawiła Wiśniowy Sad i Wujaszka Wanię w Centrum Meyerholda w Moskwie. W 2012 roku Chiten został zaproszony do wystawienia Koriolana w londyńskim teatrze Shakespeare's Globe w ramach Światowego Festiwalu Szekspirowskiego.

Oprócz cieszących się uznaniem zagranicznych tras koncertowych, zespół regularnie otrzymuje zaproszenia do koprodukcji z publicznymi teatrami i festiwalami w Japonii. Obecnie zespół liczy sześciu stałych artystów. Wszyscy jego członkowie występują w każdej produkcji, niezależnie od tego, czy jest to ponad trzydzieści ról w sztukach Szekspira, czy też wykonywanie tekstów, które nie są nacechowane dramatycznie, jak np. konstytucja Japonii. Zespół aspiruje do przekraczania nowych granic w technice i reżyserii spektakli. Odchodząc całkowicie od realizmu na rzez teatru absurdu, Chiten ma charakter improwizacyjny, aby poprzez niepowtarzalne interpretacje tworzyć teatr polifoniczny.