Pamiętnik narkomanki

Mam 18 lat. Cztery lata temu pierwszy raz zrobiono mi zastrzyk... I wszystko się zaczęło. Dwa lata temu zawieziono mnie na pierwszy odwyk, później na drugi. (...) Rodzice sądzą, że koszmar minął. Chodzę grzecznie do szkoły i nawet nie zbieram pał. I to ma być podobno dowód, że wszystko jest w porządku. Punktualność i dobre stopnie to pewne zabezpieczenie, że mnie nie rozszyfrują. Niewiele wiedzą o narkomanii. A o ćpunach jeszcze mniej. Dlatego możemy egzystować i umierać...B. Rosiek „Pamiętnik narkomanki"

Bohaterka „Pamiętnika narkomanki" to zwyczajna dziewczyna, której życie wypełniają plany, marzenia. Do czasu, kiedy zaczyna ćpać... Narkotyki odbierają jej kilkanaście najpiękniejszych lat młodości. Spektakl jest opowieścią o jej dramatycznej walce z uzależnieniem, o życiu w cieniu śmierci, ale także o odwadze, sile i nadziei. Prawdziwe i bardzo osobiste, a momentami wręcz drastyczne wyznania dziewczyny, przeplatane są pięknymi poetyckimi piosenkami Edwarda Stachury.

fot. Kamil Strudziński