"Nie jesteśmy samoistni, jesteśmy tylko funkcją innych ludzi, musimy być takimi, jakimi nas widzą".

Trzydziestoletni Józio Kowalski pewnego ranka budzi się i... zostaje siłą wcielony do szkoły.  Ze szkoły trafia do nowoczesnego domu państwa Młodziaków a stamtąd - do ziemiańskiego dworku. W każdym z tych miejsc poddany zostaje procesowi "upychania" w formy. Szybko okazuje się, że uciec przed formą nie sposób... Świetna aktorsko, wysmakowana plastycznie, skrząca się od reżyserskich pomysłów adaptacja powieści Gombrowicza z brawurową sceną pojedynku na miny.

Chłopięta i dziewczęta z Radomia - recenzja Aleksandry Skiby z "Dziennika Teatralnego"

fot. Kamil Strudziński